Met grote vreugde …

… melden wij de geboorte van onze drieling. Op de kraamfoto’s kan ik jammer genoeg enkel de reeds ontgroeide babykleertjes laten zien. Het zijn gesofisticeerde duikpakjes, zoals iemand ze net noemde.
Voor de namen twijfelen we nog even tussen “Blauwe glazenmaker”, “Grote keizerlibel” of “Gewone bronlibel”. Time (en de experten) will tell …


Hondjes …

Er waren eens vier hondjes … Ze waren er niet allemaal tegelijk, maar ze volgden elkaar snel op. Na elk hondje kermden we dat er geen nieuwe viervoeter meer zou komen, want dat het verlies te zwaar woog. En na elk van die dure eden was er weer een hondje, want het verlies kon niet op tegen het gemis.

Eindelijk lente …

Een nieuwe lente (eindelijk!), een nieuwtje voor dit blog. Nadat ik me eerst eens flink moest beraden of ik het nog wel zou houden, heb ik die vraag niet enkel positief bevestigd, maar er meteen een extraatje bij gedaan. Met een upgrade kan ik nu rechtstreeks videobeelden van mijn pc opladen en hoef ik niet meer de omweg naar youtube te maken. Ik had de futen daar eerst geparkeerd, maar het kwaliteitsverlies is daar zo groot, dat ik naar een andere oplossing ben gaan zoeken. Bij deze.

Deze rietzanger bracht ons een korte, maar krachtige serenade.

De vuurjuffers zijn er vroeg bij. Ze zijn zowat de eerste libellen die je aantreft en ze maken dankbaar gebruik van waterpartijtjes en vijvertjes in de tuin. Ze halen nog geen 4 cm en zijn erg fijn, dus je moet je ogen wel goed openhouden om ze waar te nemen.
Ook de futen hebben nog steeds de kolder in de kop. Mogelijk zijn de eerste jongen van dit wulpse paar al wat groter zodat ze aan extra uitbreiding van het gezin kunnen denken. Jammer van de drukte langs de weg, want ze hebben hun dans afgebroken vóór het prachtige hoogtepunt.

Allemaal beestjes …